Kees_verwey - Banner-Kees-Verwey.jpg

Eens in de zoveel tijd ga ik met manlief 'op museumbezoek'. Gewoonlijk kies ik een tentoonstelling uit en na afloop genieten we traditiegetrouw van een uitsmijter in een plaatselijk etablissement. Onlangs was het weer zover en togen we op het laatste nippertje, want de tentoonstelling had nog slechts twee weken te gaan, naar de tentoonstelling van Kees Verwey in het hoofdstedelijke 'Arti et Amicitiae', de Amsterdamse kunstenaarsvereniging die tussen twee haakjes al weer 175 jaar bestaat. Grote kunstenaars waren lid van deze vereniging, zo ook Kees Verwey die twintig jaar geleden op 95-jarige leeftijd overleed. Het is vast geen toeval dat er 175 werken te zien zijn: stillevens, portretten, (bloem) aquarellen en atelierstukken. Er is zelfs een deel van zijn atelier nagebouwd en is er een korte documentaire te zien.

Kees_verwey - 5475772565_a3d81e6cf1_b.jpgIk hou van Kees Verwey omdat het plezier in schilderen van de doeken afknalt. Schilderen om het schilderen, en wat nou lijst, wat nou presenteren, latjes eromheen timmeren en klaar.Een man naar mijn hart. De kleuren die hij gebruikte zijn vaak 'Hollands-donker' maar o, hoe virtuoos aangebracht. Dat is schilderen.
Na een prima uitsmijter weer mijmerend naar huis, ik heb zin om te schilderen!

Auteur: Hélène Doornebal

Kees Verwey wordt op 20 april 1900 in Amsterdam geboren. Zijn familie, uit een sociaal bewogen en een met kunst beladen milieu, kent enkele illustere figuren zoals dichter Albert Verwey, en architect H. P. Berlage, die getrouwd was met een tante. Al heel jong tekende Kees van alles, op alles wat los en vast zat; dieren, bloemen, auto’s, kinderboekfiguren. En hoe kun je beter leren portretteren, dan werken van Rembrandt en Frans Hals na te schilderen.

Kees_verwey - Kees-verwey-zelfportretten.jpg
Portretten hebben hem van kinds af aan geboeid en dat zou hij zijn hele lange leven blijven doen; iedereen vereeuwigen die deel uit maakte van zijn leven. Familie, vrienden, maar ook de karakteristieke kop van de loodgieter die voor een reparatie kwam en last but not least vooral ook zichzelf.

Aan een letterlijke gelijkenis hechtte hij niet zo veel. Hij wilde liever het model doorgronden door louter te kijken en te observeren met als resultaat een treffend karaktervol portret met een geheel eigen kleur door zijn persoonlijke visie. Zijn zelfportretten laten veel van de man achter de schilder zien. Zijn norsheid en onzekerheid, de man met bravoure, maar ook een in zichzelf gekeerde dichter, ironicus, een notoire dwarsligger. En vooral zien we die blik vol argwaan, soms zelfs ronduit achterdochtig. Zo zonder veel vetrouwen beschouwde hij de mensheid.
Hij werd 95 jaar oud en zijn werk omspant daarmee bijna een eeuw. Zijn weigering om te buigen voor welke trend of stroming dan ook, geven zijn werk een uniek karakter

Meer over Kees Verwey vind je op http://keesverwey.org

Bron: keesverwey.org